در تقسیم بندی زبان های جهان «زبان ترکی» جزء خانواده اورال – آلتائیک و به لحاظ گرامری از زبان های «التصاقی» یا «پسوندی» است.زبان فارسی نیز جز زبان های خانواده سانسکریت و به لحاظ گرامری زبان پیوندی و زبان عربی هم جز زبان های سامی و به لحاظ گرامری زبان «قالبی» محسوب میشود.

زبان به لحاظ ساختاری به لحاظ خانوادگی  زبان های هم خانواده
عربی وزنی یا قالبی سامی  عبری ، سریانی ، آشوری ، بابلی قدیم و …
فارسی تحلیلی یا پیوندی سانسکریت یا هند و اروپایی ارمنی ، هندی ، ژرمنی و…
ترکی  التصاقی یا پسوندی  اورال ، آلتائیک یا آسیایی کره ای ، ژاپنی ، فنلاندی ، دراویدی ، اورارتویی ، ماننایی ، ایلامی ، سومری و …

زبان های التصاقی یا پسوندی دارای ریشه ثابت (هم در اسم هم در فعل) هستند که با توجه به نیاز کلام ، پسوندهایی را قبول می کنند.
این پسوندها در کنار هم دیگر قرار گرفته و معنای جدیدی به کلام می دهند.
زبان ترکی یک زبان صد در صد پسوندی است. دانشمندان زبان های سومری ، ایلامی ، اورارتو ، ماننا ، دراویدی هندوستان ، تامیل در سریلانکا ، باسک در اسپانیا ، ژاپنی ، کره ای ، مغولی و زبان های سرخپوستان آمریکا را جزء زبان های التصاقی می دانند.

زبان ترکی را به علت بومی بودن و فراگیر بودن در آسیا «زبان آسیایی» هم میگویند.

بئله اوخو بئله یاز – علی محمد بیانی