افغانستان کشوریست کثیرالملله و در عین حال کشور اقلیت هاست، یعنی هیچ یک از اقوام بزرگ کشور بیشتر از 50% نفوس کشور را تشکیل نمی دهند.

پیشینه تاریخی اقوام ترک تبار در افغانستان به هیونگ نو ها می رسد، هیونگ نو ها یا هون ها قدیمترین اقوام تورک اند.

ترکمن ها و ازبک های افغانستان عمده جمعیت ترک این کشور را در بر می گیرند .

سایر قومیت های ترک این کشور را قزلباش‌ها ،قارلوق‌ها، تاتارها، هزاره ها ، اویماق ها ، تیموری‌ها ، مغول ها ، افشارها ، اویغورها ، قیرقیز و قزاق‌ها و … تشکیل می دهند.

ترکمن‌های افغانستان اکثرا در شمال و شمال غربی افغانستان زندگی می کنند. به‌طور دقیق در یازده ولایت و ۴۴ ولسوالی ساکن هستند.

در افغانستان شش شاخه عمده ترکمن‌ها زندگی دارند که هر شاخه زمانی صاحب قدرت و از خود تاریخ جداگانه دارند.

ازبک‌ها از ترک‌تباران افغانستان محسوب می‌شوند که بومی ولایت‌های شمال افغانستان هستند و به دو زبان ازبکی و فارسی صحبت می‌کنند.

جمعیت ازبک‌ها در سال ۱۹۹۰ حدود ۱٫۳ میلیون تن برآورد شد و اکنون باور بر این است که جمعیتشان حدود ۲ میلیون تن است.

قزلباشان در اصل متشکل از طوایف مختلف هستند که در زمان فتح افغانستان توسط نادرشاه افشار در مناطق مختلف افغانستان که قسمت عمده آن‌ها در شهر کابل در منطقه‌ای بنام چنداول ساکن شدند.

آن‌ها سال‌ها در حکومت افغانستان به عنوان وزیر و کاتب در دربار فعالیت داشتند.

میرزا عبدالعلی خان وزیر دربار امیر شیر علی نمونه از این افراد بود که که اولین نشریه را در افغانستان به طبع رسانید که شمس النهار نام داشت.

Print Friendly, PDF & Email