یکی از شغل های پر دردسر و بی در آمد و متوهم که بعد از انقلاب بین عوام رایج شده است حفاری افراد غیر مجاز می باشد که همیشه بدنبال سود کلان وثروتمند شدن یک شبه میباشد به علت عدم آموزش و آگاهی افراد و تبلیغات کاذب در میان عوام و شایعات بی اساس اینکه فلانی با کندن چند گور چاله به ثروت باد آور رسیده است بعضی افراد را وادار به عمل میکند از طرفی هم هیچ وقت مسئولین اهل فن در رسانه ها و مطبوعات به اندازه کافی از این عمل موهم برای مردم اطلاع رسانی و آگاهی بخشی انجام نداده اند.

منشا همه این عتیقه جویی داستانهای هست که بی اساس در میان مردم رواج یافته است ما افرادی هستیم زود باور و بدون تعقل و تفکر در گفتار و رفتارهای بی مورد که بی چون چرا قبول میکنیم بعضی افراد نه تنها قبول میکنند بلکه دنباله رو و به انجام عمل نیز اقدام میکنند با خواندن چند کتاب در مورد خطهای مختلف قدیم ودیدن نشانه های مانند ماه ، ستاره ،ماهی ، تیر و کمان ،شاخ حیوانات در محل مورد نظر را با زحمات فراوان و طاقت فرسا آنهم شبانه تا صبح باید کنترات توهمی خود را تمام کند.

متوهمین به هر نقطه متفاوت و متمایز از محل شک کرده و از خود داستانی برای آن محل ساخته با آمادگی و با انرژی زیاد شب موعد محل را تخریب می کنند. بعضی از این محل ها تخریب شده آدمی را به حیرت می اندازد که کار سنگین بولدوزر را با بیل و کلنگ انجام میدهند. این مخربین نادان نمی دانند که با این عمل خیلی از آثار گرانقدر این سرزمین را تخریب میکنند.

اما این نشانه ها در محل های گوناگون که مورد تحریک مخربین قرارbمی گیرد چیست؟

در گذشته مخصوصا در میان ترکان، طوایف و قبایل نشانه های مخصوصی برای خود داشتند و جهت شناخت حدود و مرز بین مراتع و کَوشن ها و تعلقات آن به افراد یا طوایف ،قبایل و روستاها در سنگهای مناسب محل و دید عمومی نشانه گذاری می کردند.

مثلا در میان افشارها طایفه کیک لی نشان قوچ را انتخاب کرده بودند مراتع و کوشن مربوط با حک این نشان در سنگ ها و مخصوصا در حدود تعلق آنرا به طوایف مزبور نشان میداد حتی آب و قنات ها نیز با این نشانها در سنگ حک میشد و حتی شکل تیر زانوی یا خمیده جهت آب، راه یا ملک را به طوایف مزبور نشان می داد و همچنین در بعضی از قبور این نشانه ها و اینکه این قبر مربوط به کدام طایفه و قبیله میباشد زیاد دیده میشود.

نشانه های پنجه عقاب و 3 تیر یا سر عقاب این نشانه درطبیعت و در بیرق طوایف و گله هایشان (پشت گوسفندان و..) نیز مورد استفاده میشد و همچنین در اوبا ها بر سر چادره نیز بیرق نشان مزبور نصب می شد و مورد دیگر اینکه در مسیر کوه ها و یافتن راه ها در گذر گاه ها پر خطر و گذاشتن نشانه اکثرا بصورت فلش بشکل تیر یا تیر خمیده وموجی هم استفاده میشد در واقع این علایم بجای تابلوهای امروزی یا همان خط شکلی قدیم می باشد که با سواد بی سواد میتوانستند بخوانند اما چرا این نشانه و اشکال را در سنگها ، مخصوصا سنگهای سخت حک میکردند؟

همه میدانیم سنگ درطبیعت موادش سخت تر و ماندگار تر می باشد و حتی امروز این سنگ کاربرد خود را حفظ کرده است. در اوایل ثبت در کشور ما چون تابلو رایج و کاربرد نداشت مامورین با نوشتن در روی سنگ ها و گذاشتن نشانه آن محل راشماره گذاری ودر دفاتر توزیع ثبت میکردند و امروز در ادارات ثبت سنگ مبنای شماره محل مورد نظر می باشد. مثلا میگویند سنگ 3 اصلی یکان علیا یا سنگ 16 اصلی اورمیه و…همه نقاط و املاک دارای شماره سنگ اصلی و پلاک فرعی می باشد.

امیدواریم که با این توضیحات این گور کنان متوهم یا مخربین آثار باستانی و اماکن و غیره متوجه موضوع باشند که در این قمار طاقت فرسا هیچوقت برنده نخواهند شد و مرعوب شایعات نشوند و نقطه دیگر اینکه اکثر نقاط یا محل های که دارای آثار باستانی هستند در بایگانی میراث فرهنگی شناسایی و دارای پرونده محرمانه می باشند که برای پژوهش و کشف آثار موجود با مطالعه کارشناسی و صرف بودجه اقدام به انجام عمل میکنند. متاسفانه این سودجویان متوهم با حفاری غیر مجاز بزرگترین ضرر و ضربه به آثارباستانی کشور میزنند و برهم زدن محل های که آثار باستانی هستند و باید بدون دستخورده توسط کاشفین مجاز حفاری گردد تا در عملیات تاریخ و همه موضوعات مربوط به آن دقیق و نتیجه ی مطلوب حاصل شود. با تشکر از اینکه تا اینجا با ما همراه بودید موفق باشید .

 

✍️رحمان حسین زاده