برای «سله توخوماق» از جویورها و شاخه های تر درختچه های مخصوص از جمله «یولغون» استفاده می‌کردند

و با آنها کندو زنبور (آری قلیبی/ آری پته سی)، سبد مخصوص جابجایی علوفه، لاپاش لاپان (لواش یاپان) و … می‌بافتند.