شهر آستراخان یا آسترخان مرکز استان آستراخان روسیه است.

شهر آستراخان از سال ۱۹۴۳ میلادی مرکز اداری منطقه آستراخان به شمار می‌رود.

ترکان آذربایجانی ، چچنی ، قزاق ، تاتار ، نوغایی ، آوار ، ازبک ، ترکمن و … بخشی از جمعیت این منطقه را تشکیل می دهند.

اکثر اهالی بومی این ناحیه مسلمان و شافعی مذهب هستند، شیعیان آذربایجانی نیز جمعیت زیادی از این منطقه را تشکیل می‌دهند.

یک مسجد مختص شیعیان در روسیه در این شهر قرار داشته‌ است.

% 69,69 آسترخان را روس ها ، % 14,21 قزاق ها ، % 7,02 تاتارها ، % 1 چچنی ها ، % 0,82 را آذربایجانی ها و سایر اقوام ترک و غیر ترک تشکیل می دهند .

آستراخان شهری قدیمی که زیر آفتاب جنوبی قرار دارد، نه فقط در روسیه بلکه در اروپا به عنوان شهر بزرگ صنعتی معروف است.

شهر آستراخان در دهانه رودخانه ولگا که به دریای خزر می‌ریزد قرار دارد و به این سبب، شاهراه آبی و زمینی بشمار می‌آید.

آستراخان در دشت شمال دریای خزر قرار گرفته و زمین‌های آن هم‌سطح دریا و در بعضی نواحی پایین‌تر از آن است.

شهر آستراخان در جنوب شرقی نسبت به مسکو قرار دارد و بر روی ۱۱ جزیره واقع شده – حاشیه پست دریای خزر و در قسمت شمالی دلتای ولگا. در ساحل چپ ولگا بخش اصلی شهر قرار گرفته و در ساحل سمت راست حدود ۲۰ درصد از ساکنین شهر زندگی می‌کنند.

امروزه مرز استان آستراخان تا ولگاگراد می‌رسد.

آسترخان توسط مغولان در نزدیکی شهر اتل (اتیل) که متعلق به خزران بود بنا شد.

این شهر در سالهای ۷۹۸-۸۰۱ق/۱۳۹۶-۱۳۹۹م به فرمان امیرتیمور گورکانی ویران شد، ولی بار دیگر شکوفایی خود را بازیافت.

پس از انقراض حکومت قیزیل‌ اوردو (اردوی زرین) در اوایل قرن ۱۰ق/۱۶م، دولت تازه‌ای در آسترخان پدید آمد که تا میانه‌های سده بعد دوام یافت.

در ۹۶۱ق/۱۵۵۴م آسترخان به تصرف روس‌ها درآمد.

بعداً آستراخان به سرعت پیشرفت کرد و در آن کرملین ساخته شد. به دلیل اینکه این شهر آسیا و اروپا را به هم متصل می‌کرد مرکز بازرگانی شد.

تاجرهای انگلیسی، فرانسوی، و هلندی اجازه یافتند تا از طریق آستراخان راه ترانزیت را باز کنند.

در سده ۱۷ آستراخان به شهر بزرگی تبدیل گشت. کرملین به پادگان تبدیل شد که از شهر دفاع می‌کرد. پیشه مردم در این زمان، ماهیگیری، بازرگانی و تولید ابریشم و محصولات پشمی بود.

در قرن ۱۸ با کمک تحولات پتر اول، اقتصاد و بازرگانی شهر بسیار توسعه یافت. در سال ۱۷۱۷ آستراخان به عنوان استان مستقلی شناخته شد که شامل ۱۲ شهر بود.

Print Friendly, PDF & Email