نشریه الکترونیکی ائل اوبا

و من آیاته خلق السّموات و الأرض و اختلاف ألسنتکم و ألوانکم إنّ فی ذلک لآیات للعالِمین

AfrikaansAlbanianArabicAzerbaijaniBengaliChinese (Simplified)EnglishEstonianFrenchGermanHindiItalianJapaneseKazakhKoreanKurdish (Kurmanji)PersianPunjabiRussianSpanishTurkishUkrainianUrduUzbek

لینک مطلب : http://eloba.ir/?p=6627

آشوریان

پروفسور محمدتقی زهتابی

آشوریان از اقوام سامی بودند و در دوران قوام حاکمیت سومر – اکد در شهر بابل و اطراف آن می زیستند.

آنان در اواخر هزاره سوم ق.م چون در معرض ستم و تعدی بیش از حد قرار گرفته اند بابل را ترک و به سمت شمالغرب مهاجرت نموده ، در منطقه کوهستانی میان دره رودهای دجله و فرات ، حوالی شهر موصل کنونی ساکن شدند و دولتی بنام  “آشور ” بوجود آوردند.

“آشور ” نام خدایی بود که سامیان پرستش می کردند. پایتخت آشور در اوایل ، شهر  “آشور ” و پس از آن  ” کالاه  ” و سرانجام شهر  ” نینوا  ” بود که خرابه های شهر اخیر در شمال موصل کنونی باقی است.  آشوریان نخست تابع بابل بودند ، تاریخ استقلال آنان بدرستی دانسته نیست. این امر به هر روی در فاصله سده های 17- 18 پیش از میلاد واقع شده است.

آنان در اوایل مردمانی کشاورز بودند لیکن بعدها به چپاول و غارت خو گرفته ، یک دولت نیرومند میلیتاریست بوجود آوردند.

آنان دولت های کوچک را مغلوب ساخته ، قلمروشان را غارت می کردند و اهالی را به اسارت درآورده به نینوا می بردند.

از اینرو نیز ساختار دولت و قوانین آنان برخلاف بابل ، برغارت ، تجاوز و بی عدالتی مبتنی بود.

ارتش آشور بی رحم ترین ، خونریزترین و نیرومندترین ارتش آن روز بود.  این شقاوت هم از باورهای دینی آشوریان و هم از اندکی شمار آنان ناشی می شد. آنها بدین وسیله درصدد ایجاد رعب بین دشمنان خود بودند. دولت آشور حدود 900 سال قوام یافت ، آشوریان قلمرو خود را از هر سو گسترش می دادند.

آنان در آناتولی آن روز امپراتوری یک هزارساله هیت را از میان بردند ، فنیقیه و مصر و فلسطین را مطیع ساختند ، و اقوام گوتی و لولوبی را برای مدتی چند خراجگزار خویش ساخته ، تا دشت کویر ایران پیشروی کردند.

پارسیان را تابع خویش ساختند و ایلامیان را چنان قلع و قمع نمودند که دیگر بار در عرصه تاریخ قد راست ننمودند. این دولت نظامی سرانجام توسط مادیها و پیشوای آنان کیاکسار از پای درآمد و قوم آشور پس از آن دیگر بار قادر به تشکیل دولت نگشت.

زبان آشوریان جزو زبانهای سامی بود و به خط میخی می نوشتند. آنها وقایع را بر روی خشت های گلی نوشته و این کتیبه های گلی را در کتابخانه ها نگهداری می کردند.

کشف برخی از این کتابخانه های مدفون در سینه خاک بر تاریکی های تاریخ باستان پرتو می افکند.

هزاران کتیبه از این نوع در موزه «لور» پاریس نگهداری می شود. «آشور بانیپال» پادشاه آشور دارای کتابخانه ویژه ای بود که در محلی بنام «کویونجوک» کشف شده است.

تاریخ دیرین ترکان ایران ، نویسنده: پروفسور محمدتقی زهتابی ، انتشارات: اختر ، سال نشر: ۱۳۸۱