جنگ احد بود طلحة بن ابى طلحه قهرمان و پرچمدار غول پيكر دشمن به ميدان تاخت. امام على “عليه السلام” به ميدان او رفت و درگيرى شديدى پديد آمد و سرانجام طلحه بدست على “عليه السلام” كشته شد. هنگامى كه طلحه با على “عليه السلام” روبرو شد فرياد زد يا قضم و به نقل ديگر گفت: يا قضيم.

شخصى از امام صادق “عليه السلام” پرسيد: چرا دشمن، على را با اين لقب “قضم” خواند؟ امام صادق “عليه السلام” فرمود: اين لقب را براى اين به على “عليه السلام” گفت:

در آغاز بعثت در مكه مشركان به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آزار مى رساندند ولى تا ابوطالب پدر على “عليه السلام” همراه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بود كسى جرأت جسارت به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را نداشت. تا اينكه مشركان عده اى از كودكان را واداشتند تا به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم سنگ بيندازند.

هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از خانه خود بيرون مى آمد، كودكان سنگ و خاك به طرف پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مى انداختند. پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از اين جريان رنج آور “با توجه به اينكه موضوع به ميان كودكان كشيده شده بود” به على “عليه السلام” “كه در آن زمان حدود سيزده سال داشت” شكايت كرد.

على “عليه السلام” عرض كرد: پدرم و مادرم به فدايت اى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم هر گاه از خانه بيرون رفتيد مرا نيز با خود بيرون ببريد. پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم همراه على “عليه السلام” از خانه بيرون آمدند كودكان مشركين، طبق معمول خود، به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم سنگ انداختند. على “عليه السلام” به سوى آنها حمله مى كرد و هر گاه به آنها مى رسيد گوش و بينى و عضله صورت آنها را مى گرفت و فشار مى داد و در هم مى كوبيد كودكان بر اثر درد شديد گريه مى كردند و به خانه خود باز مى گشتند، پدرانشان مى پرسيدند چرا گريه مى كنى؟ در پاسخ مى گفتند: قضمنا على قضمنا على على “عليه السلام” ما را گوشمال و… داد از اين رو على “عليه السلام” را به عنوان قضم ياد كردند “يعنى گوشمال دهنده و درهم كوبنده”. [ بحار، ج ۲۰]

غالب در جمله غزوه ها به شجاعت

خاصه به، بدر وحنين وخيبر وخندق

[ عبدالصمد حقيقت ]