احمد فرزند محمد اردبیلی است ، او در پرهیزکاری و تقوا شهرت داشت و یکی از فقهای بزرگ زمان خود بود.

زبده البیان و مجمع الفایده و البرهان فی شرح ارشاد الاذهان و حدیقه الشیعه و شرح الهیات از تالیفات اوست.

تاریخ فوت ایشان ۹۹۷ هجری قمری در دو بیت زیر آمده است:

و الاردبیلی من الاعاظم عنه استجاز صاحب المعالم

مقدس ذو ورع و رفعه وفاته فی الالف الاسبعه (۹۹۷)