فرزند شیخ عبدالله ارموی و از مشایخ و فضلای صوفیه و از شعرای قرن هفتم هجری قمری می باشد و در عربستان زندگی می کرد و اشعار عربی میگفت.

ودرسال ۶۱۵ هجری قمری مطابق با ۵۹۷ شمسی در جبل قاسیون متولد شده و در سال ۶۹۲ هجری قمری مطابق با ۶۹۱ شمسی وفات کرده است.

از اوست:

وحیاه وجهک لو بذلت حشاشتی

لمبشری برضاک کنت مقصرا

انا عبد حبک لا احوال عن الهوی

یوما و ان لانم العذول و اکثرا

منابع:

سخنوران آذربایجان صفحه ۹۰۰

بزرگان و سخن سرایان آذربایجان غربی صفحه ۸